Ventoux


Bert Wagendorp, Ventoux
Uitgeverij Atlas Contact, Amsterdam 2013
288 pagina’s
ISBN 978 90 204 1116 4
€ 19,95


Ventoux van Bert Wagendorp staat al weken in de lijst van best verkochte boeken. Dat kan liggen aan het hoogseizoen van de wielrennerij met de voorbije Giro d’Italia en de naderende Tour de France, de grote groepen (oudere) mannen die in het voorjaar en de zomer op mooie, dure racefietsen hun conditie op peil houden, de populaire columns van de auteur in de Volkskrant, zijn bekendheid onder lezers van het literaire wielertijdschrift de Muur waarvan hij redacteur is. 

Misschien is het succes te verklaren uit de sympathie die de titel al direct oproept: de Mont Ventoux is de Calvarieberg van het Britse wielericoon Tommy Simpson, bedevaartplaats voor de kankerbestrijding, landmark voor iedereen die naar Zuid-Frankrijk rijdt en een door dichters en schrijvers veelbezongen ‘kale berg’. Je zou ook kunnen zeggen dat het pad voor dit soort romans geëffend werd door  Tim Krabbé, die met De renner een door velen gekoesterd psychologisch en persoonlijk sportboek schreef.

Het is vast allemaal waar, maar er is beslist meer aan de hand. Wagendorp schreef met Ventoux een verhaal dat direct en vanzelfsprekend aanslaat, een roman van de klare lijn, waarin ik-verteller Bart Hoffman direct afstevent op een gebeurtenis die zich afspeelt aan het begin van de jaren ’80, als vijf vrienden en hun wonderschone vriendin Laura na hun examen naar de Provence rijden om de Mont Ventoux met de fiets te beklimmen.  De afloop hiervan is bepalend voor het verloop van de vriendschap.  Na dertig jaar volgt de reprise van deze beklimming door dezelfde personages op een na. Het idee van de reünie kwam van Laura, die na al die jaren plotseling weer opdook. Haar onthullingen houden de lezer op het puntje van zijn stoel.

Ventoux is een roman over vriendschap. Hoffman vertelt hoe hij zijn vrienden op de middelbare school leert kennen. Ze zijn allemaal anders, maar vormen samen de regenboog van de hechte vriendschap: ‘De rationele geest van Joost, de emotionele van André, de romantische van Peter en de stoïcijnse van David, dat klopte. Het is altijd moeilijk om jezelf te analyseren, maar ik denk dat ik van alles wat had.’ Er wordt gedronken, er wordt gesport en uitgedaagd, er vallen klappen en Laura is de hoofdprijs.

Zij komt adembenemend het verhaal binnen en laat zich op geen enkel moment meer wegdenken, niet door de mannen, niet door de jongens van weleer, niet door de lezers. Ze is de muze van Peter Seegers, de verdoemde dichter van het gezelschap, die op de top van de Mont Ventoux zijn vrienden begeestert met een hallucinerend gedicht over de zojuist door hem beklommen berg. Hiermee verwijst de verteller naar een gedicht dat Jan Kal in 1974 schreef nadat hij de Mont Ventoux had beklommen en, evenals Bart en zijn vrienden, bevangen werd door ijdelheid en angst.
Die berg doet kennelijk iets met mensen. En eerste liefdes draagt men een leven lang met zich mee.  Dat zijn twee belangrijke boodschappen van deze fraaie roman. Als je die helder weet te verwoorden, met soepele dialogen vol bravoure en tere plekken, humor in de kleine zinnetjes en een tintelende spanning, dan is het zeker meer dan een goed getimed relaas over fietsende vrienden.  

Maarten van Boxtel

 

Terug

T-Hdesign | Copyright Rien Broere All rights reserved. Home - Contact