Peter Terrin, De bewaker
Uitgeverij De Arbeiderspers, Amsterdam 2009
219 pagina’s
ISBN 9789029571494
€ 19,95


De bewaker van Peter Terrin gaat over twee mannen, Harry en Michel,  die in een parkeergarage waken over het heil van de auto’s van de bewoners.  Wat er buiten de garage gebeurt, is onduidelijk. Beide mannen leven onder de grond in een strenge dagelijkse orde van plichtplegingen.  Ze lijken er vooral te zijn om elkaar te wijzen op het protocol en ervoor te zorgen dat de ander in het juiste spoor blijft. Ze weten niet waarom maar houden er rekening mee dat ze op ieder moment ter verantwoording geroepen kunnen worden. Hun grote droom is om ooit tot de elite van de bewakers te gaan behoren. Dan zullen ze werken voor rijke mensen met villa’s, tuinen  en mooie vrouwen. In de tussentijd blijft het bij dromen.

Eens in de zoveel tijd rijdt een besteller de garage binnen om een doos met leeftocht af te zetten.  Hij wordt onder schot gehouden en er wordt nauwelijks iets gezegd.  Deze scènes zijn beklemmend,  vreemd en komisch.  Dat geldt ook voor de ideeën om het beveiligingswerk nog beter te doen. De mannen zoeken bijvoorbeeld naar een mogelijkheid om een indringer die vroeg of laat zeker zal komen, te snel af te zijn.  Ze draaien de noodlampen eruit zodat zij aan het pikkedonker gewend zijn terwijl een buitenstaander dan nog letterlijk in het duister tast.
   
In plaats van een indringer komt er aan het eind van het eerste deel een extra bewaker die wantrouwen wekt met een verhaal over zijn vorige werkplek waar hij tegen de voorschriften in contact zocht met een collega.  Ze rekenen in het tweede deel met hem af. Het derde deel bestaat uit een hallucinerende tocht door het appartementencomplex en die eindigt met een eigenaardig soort thuiskomst terug in de kelder.
 
Het is een verontrustend  verhaal dat Terrin gedisciplineerd uitgewerkt heeft in een consequente stijl van korte, constaterende zinnen. Spanning ontstaat door kleine veranderingen.  De bewaker die aangekondigd wordt, niet komt, er dan ineens wel is, en met wie dan meedogenloos afgerekend wordt. Spanning is er ook door de tegenstelling van het licht en de rijkdom van boven en de armoede en duisternis van beneden.  Of door die macabere en onontkoombare plek van een garage, waar je het mee zal moeten doen. Er is geen buiten, er zijn geen seizoenen en geen anderen.  Zie de moderne mens, alleen op de wereld, gevangen in zijn eigen achterdocht en ambities, zonder lef om te leven.  Gelukkig zorgt de ironie hier en daar voor een prettig soort verlichting.
     
Maarten van Boxtel

 

Terug

T-Hdesign | Copyright Rien Broere All rights reserved. Home - Contact