Naema Tahir, Groenkapje en de bekeerde wolf
Meulenhoff, Amsterdam 2008
141 bladzijden
ISBN 9789029083294
Є 16,95


De schrijfster Naema Tahir werd geboren in Engeland. Ze woont sinds 1980 in Nederland. Ze studeerde rechten en werkte tien jaar als jurist. In 2004 debuteerde ze met de non-fictiebundel Een moslima ontsluiert (2005). In 2006 kreeg ze lovende kritieken op haar verhalendebuut Kostbaar bezit en in 2008 verscheen haar roman Eenzaam heden.

In haar nieuwe bundel Groenkapje en de bekeerde wolf vertelt ze hoe de machthebbers van de Lage Landen van Oranje besloten hebben dat de aanbidders van Allah in het oosten van het land zouden gaan wonen en de aanbidders van Alhetandere in het westen. Ze hebben toen ook besloten dat het goed zou zijn als het oosten eigen verhalen zou hebben.

De eerste zeven sprookjes zijn klaar en dat werden dus echte moslimsprookjes voor volwassenen. Ze hebben allemaal titels die verwijzen naar de sprookjes van Andersen en Grimm. Sneeuwwitje en de zeven dwergen wordt bijvoorbeeld Saharawitje en de zeven Eunuchen en Roodkapje en de boze wolf wordt Groenkapje en de bekeerde wolf.

Ze beginnen ook allemaal met een variant op Er was eens ... en eindigen met een variant op En ze leefden nog lang en gelukkig ... In de tussentijd heeft Tahir haar sprookjes bevolkt met koningen, heksen, boze moslimmannen, koranprinsessen, maagdenprinsessen, zuivere moslima’s, vrome stiefzussen en hangjongeren in probleembossen. 
Maar daar blijft het niet bij. Tahir staat bekend als een kritische moslima en dat maakt ze opnieuw waar. Ze veegt in deze sprookjes op een grappige, venijnige en heerlijk dubbelzinnige manier de vloer aan met moslimwaarden en -normen en de omzichtige manier waarop we hiermee blijkbaar moeten omgaan.

Zo geeft ze Groenkapje een Certificaat van Maagdelijkheid mee als ze naar haar oma gaat of ze vertelt over een groep kreupele mannen waarmee ze impotente mannen bedoelt. Maar – voegt ze er onmiddellijk aan toe  -  hiermee wil ze zeker niet beweren dat impotentie vaker bij oosterse mannen voorkomt, noch wil ze in de verste verte suggereren dat oosterse mannen slecht zouden zijn in bed.

Naema Tahir liet zich voor haar bewerkingen inspireren door de Amerikaanse auteur James Finn Garner die in 1994 eveneens verschillende sprookjes opnieuw vertelde waarbij hij de Amerikaanse hypocrisie op de korrel nam. Hij had er veel succes mee.

Moge deze sprookjes ook in twintig talen vertaald worden. En dan graag ook nog eens in zo’n mooie symbolische oranjegroene uitgave met dezelfde naïeve tekeningen van de Amerikaanse kunstenares Saelee Oh.

Maarten van Boxtel



 

Terug

T-Hdesign | Copyright Rien Broere All rights reserved. Home - Contact