Thomas Rosenboom, Zoete mond
Uitgeverij Querido, Amsterdam 2009
546 pagina’s
ISBN 978-90-214-37170
€ 22,50


Thomas Rosenboom heeft met Zoete mond een boek geschreven waarbij de verveling in nogal wat passages de scepter zwaait. Dat is jammer omdat het bij vlagen ook een onweerstaanbaar boek is.

Dat begint gelukkig al met de witte dolfijn die in de proloog tijdens een storm voor de Engelse kust kans ziet te ontsnappen aan een vissersboot. Heel prettig is het dan dat er nog een tweede deel over deze witte dolfijn volgt, dat met name gaat over de eenzame tocht van dit dier door de vervuilde Rijn van 1966. Dit is een ontroerende passage waarin Rosenboom z’n dierenliefde de vrije loop laat. In interviews gaf hij al aan dat het hem hierom ook te doen was.

Gelukkig komen in dit deel ook de hoofdpersonages kort, bondig, functioneel en geloofwaardig samen. Daar is bijvoorbeeld Rebert van Buyten, die z’n verloren liefde kan bestrijden met hardlopen langs het parcours van de dolfijn. Of Jan de Loper, wiens gefrustreerde hang naar roem en aandacht weer even de kans krijgt door de Europese pers die zich voor de gelegenheid verzameld heeft in het dorp Angelen. En er is meteen de buitenkans om genoemde Rebert tijdens een lezing over dolfijnen een genadeklap te geven. Laat zoiets rustig aan Rosenboom over, dat zit wel goed.

Het punt is echter dat dit enerverende tweede deel pas begint op bladzijde 441. De lezer moet zich eerst door vele pagina’s heen werken die gaan over de flauwe grappen en grollen van de beroemde Jan de Loper die z’n nom de plume verdiende met een voetreis door Indonesië. Die potsen zijn echter zo gortdroog dat ze niet alleen Rebert tot waanzin brengen maar ook het gemoed van de lezer behoorlijk uitwringen. 

Rosenboom slaagt er uiteindelijk in om z’n personage enig mededogen van de lezer te gunnen maar de opgelopen kwetsuur van de verveling schrijnt dan al te stevig om werkelijk te kunnen treuren over de onttakeling van de reputatie van deze man. Rosenboom greep in eerder werk de lezer veel krachtiger bij de kladden. 
 
Maar goed, zoals alles in deze roman twee keer gebeurt, zo baant de broze en eenzame jongeman Rebert van Buyten zich tot twee keer toe een weg naar de liefde door z’n toegewijde, liefderijke en vakkundige dierenartsenij. Op zulke momenten vallen boek en lezer weer helemaal samen.
 

Maarten van Boxtel

 

Terug

T-Hdesign | Copyright Rien Broere All rights reserved. Home - Contact