Lieve Joris, De hoogvlaktes
Uitgeverij Augustus, Amsterdam 2008
140 bladzijden
ISBN 9789045701837S
Є15,-


De Vlaamse schrijfster Lieve Joris ging twintig jaar geleden voor het eerst naar Congo vanwege een oom die daar missionaris was. Deze heeroom had haar als kind laten dromen van het land dat haar voorouders gekoloniseerd hadden. Ze keerde daarna regelmatig terug en schreef er drie boeken over met als titels: Terug naar Congo, Dans van de luipaard en Het uur van de rebellen.

Er is nu een vierde boek van haar verschenen onder de titel De hoogvlaktes waarvoor ze naar de oostkant van het land reisde, een deel waar ze nog niet eerder geweest was. Het zou haar laatste Congolese etappe worden, de laatste hindernis die ze moest nemen, zoals ze zelf schrijft.

Ze maakte er een rustig reisverslag van over een voettocht van vijf weken die ze samen met haar Franstalige gids David en een wisselend gezelschapje van dragers aflegde. Ze zit bij houtvuren, slaapt in hutten of scholen, praat met onderwijzers en predikanten tijdens maanverlichte nachten terwijl kinderen buiten spelen in gescheurde kleding en de vrouwen haar geroosterde maïskolven, melk of foufou voorzetten.

Het zijn vooral de persoonlijke ontmoetingen en ontdekkingen die indruk maken. Ze ontmoet bijvoorbeeld Mbiyo Mbiyo, een vader van 23 kinderen bij vier verschillende vrouwen. Hij is ergens tussen 1910 en 1920 geboren. Bij hem vergeet ze even dat ze  op een hoogte van zo’n 3000 meter zit. Ze vertelt openhartig over de dood van haar moeder met wie ze nooit goed kon opschieten maar die ze op het sterfbed wel verzorgd heeft. Aan haar droeg ze dit boek op. 

Op een ander moment vertelt ze ook over haar andere kijk op het dorp Neerpelt, dat ze ooit ontvlucht is. Hier, in Oost-Congo, in een afgelegen parochie en twintig jaar later, herkent ze de eenvoud van haar jonge jaren en voelt ze zich gelukkig. Voor wie het werk van Lieve Joris kent, zijn dit opvallende, verzoenende passages.

Aan de binnen- en buitenkant van beide kaften van het boek staan kleurenfoto’s van de Italiaanse pater Angelo Costalonga die in de jaren zestig en tachtig door deze regio reisde. Alleen al vanwege deze foto’s hoort het boek niet in de kast maar op de koffietafel. Ze smaken echt naar meer.

Maarten van Boxtel


 

Terug

T-Hdesign | Copyright Rien Broere All rights reserved. Home - Contact